ادرار سوختگی پای نوزادان علت 20% مراجعات سرپایی به مطب پزشکان اطفال را تشکیل می‌دهد و در بین نوزادان 30%تا 35% شیوع دارد. مکانیسم‌های مختلفی از جمله رطوبت اضافی موضع، خاصیت اسیدی محیط پوشک و فعالیت آنزیم‌های مختلف موجود در ادرار و مدفوع در ادرار سوختگی دخیل هستند.

درمان‌های رایج
1) مراقبت‌های بهداشتی مانند تعویض سریعتر پوشک، شستشو موضع با آب ولرم و صابون‌های بدون بو و خشک کردن کامل موضع قبل از پوشک کردن مجدد نوزاد.
2) استفاده از پوشک‌های مخصوص که با پودرهای جاذب ویژه از اسیدی شدن محیط داخل پوشک جلوگیری می‌کنند و البته بسیار گران‌قیمت هستند.
3) داروهای موضعی مانند پماد اکسید روی ( زینک اکساید) که تماس ادرار و مدفوع را با پوست کاهش می‌دهند.
4) پمادهای کورتونی ضعیف و کوتاه اثر مانند هیدروکورتیزون
5) آنتی‌بیوتیک‌های موضعی مانند نیستاتین و کلوتریمازول در موارد مشکوک به عفونت قارچی

عوارض
کورتون‌های موضعی با خشک و نازک کردن پوست و تضعیف سیستم ایمنی کاهی باعث تشدید التهاب می‌شوند و در صورتی که عفونت ثانویه باکتریایی یا قارچی به التهاب اضافه شده باشد باعث انتشار وسیع عفونت می‌شود.

پمادهایی مانند زینک اکساید نیز تنها تماس پوست را با محرک‌های ادراری کمتر می‌کنند و خاصیت ضد التهابی بسیار کمی دارند؛ گذشته از این استفاده طولانی مدت آنها باعث خشکی موضع و تشدید خارش و سوزش می‌شود.

پماد آلفا در ادرار سوختگی
پماد آلفا با خاصیت ضد‌التهابی منحصر به فرد خود بدون تضعیف سیستم ایمنی یا خشک کردن پوست باعث تسکین سریع التهاب می‌شود و استفاده‌ی طولانی مدت از آن برای نوزاد کاملاً بی‌خطر است.

مطالب مرتبط

• امتیازات پماد آلفا
• روش مصرف آلفا در ادرارسوختگی